دعواهای وبلاگی چقدر واقعیت دارد؟!

چند روز پیش که در یاهومسنجر درحال گفتگو با فردی بودم وقتی در پایان گفتگو از او خواستم تا در فرصتی مناسب همدیگر راببینم  مخالفت کرد و گفت که من در فضای واقعی با کسی رابطه ندارم ودوستیم در همین فضای مجازی است وفقط به دوستی در فضای مجازی رغبت دارم و منهم پاسخ گفتم که من این رابطه را دوستی نمی دانم بلکه فقط یک رابطه است آن هم با گذاره های غربی و نه شرقی و  دو نفری که باهم در فضای مجازی ارتباط دارند هرگز نمی توانند اسم آن را دوستی بگذارند زیرا که دوستی گذاره ای حقیقی است ودوستی شرایطی دارد (که گفتنش در این فضا نمی گنجد) وبعد با دیدن  یک مطلب در وبلاگ نیک آهنگ کوثر  متوجه نکته ای شدم و آن اینکه در میان افرادی که وارد فضای مجازی و اینترنت هستند دو گروه خطرناک وجود دارد

  اول افرادی که در فضای واقعی و حقیقی دچار ضعف ارتباط  با دیگران هستند وبه نوعی دچارضعف دوست یابی هستند ازفناوری وبه خصوص چت و وبلاگ استفاده وارونه می کنند البته این  نکته را نمی خواهم منکر شوم که رابطه مجازی نباید به ارتباط حقیقی تبدیل شود بلکه اگر ازآغاز هدف از تاسیس وبلاگ این باشد اشتباه است ونباید فراموش کنیم که تلفن اینترنت و تمامی وسایل ارتباط جمعی برای تسهیل در حفظ ارتباطات واقعی درست شده اند و  به خصوص  اینکه وبلاگ محلی است برای گفتن حرفها  ونظراتی که در مراودات روزانه یا فرصت و زمان ارائه آن نیست و یا اینکه امکان گفتنش نیست به طور مثال بنده که به نظرات و دیدگاهای آقای محمد آقا زاده  ویا حسین نوروزی علاقه مندم اما  فرصت ندارم که آنها را زود به زود ببینم وحتی زمانی که همدیگر را می بینم نمی توانیم به آسودگی گپ بزینم ولی وبلاگ همیشه این کمک را می کند که با ایشان ارتباط داشته باشم

دوم افرادی که وبلاگ و فضای اینترنتی را خواسته ویا ناخواسته تبدیل به محلی برای تسویه حسابهای شخصی خود می کنند ، به جای گفتگو رو به جدل و اهانت می آورند و فراموش می کنند که فضای مجازی مکانی برای ایجادارتباط  وگفتگو است و انرژی وقلم خود را به جای صرف کردن برای نوشتن یک نقد سازنده برای مخاصمه وخالی کردن عصبانیتها صرف می کنند

پ.ن:این دو مطلب نیک آهنگ کوثر ،شخصیت واقعی شخصیت وبلاگی1 و شخصیت واقعی ،شخصیت وبلاگی 2  را حتما بخوانید